Geçici Madde 5 – (Ek: 23/10/1962 - 85/1 md.)
Gelir,
kurumlar ve dahilde alınan istihsal vergilerinden 1/1/1962 tarihinde vadesi
geçmiş bulunan sınai işletmeler borçlularından (İktisadi Devlet Teşebbüsleri
hariç) 48 inci maddeye göre yaptıkları tecil talepleri 40 sayılı kanunun
yürürlüğünden önce reddedilmiş olanlarla, haklarında mezkür madde hükmü
uygulanmış bulunanlar ve geçici 4 üncü maddeye göre yaptıkları tecil talepleri
reddedilmiş olanlarla, haklarında mezkür madde hükmü uygulanmış bulunanlar bu
kanunun yürürlüğü tarihinden itibaren bir ay içinde Maliye vergi tahsil
dairelerine yazı ile müracaat etmeleri şartiyle son durumları yeniden
incelenir.
Yapılan
incelemede borçlunun, mevcut sınai tesisi satılmaksızın veya sınai tesisin
faaliyetinin devamına imkan bırakmıyacak veya ağır şekilde sekteye uğratacak
tedbirlere baş vurulmaksızın borcunu ödeyemiyeceği anlaşıldığı takdirde bir
defaya mahsus olmak üzere bakiye borçları (500) bin liraya kadar (500 000 lira
dahil) olanların borçları Maliye Bakanlığınca, (500) bin liradan yukarı
olanların borçları Bakanlar Kurulunca (5) seneye kadar tecil olunabilir.
Gerekirse taksitlerin tahsiline en çok üçüncü yıl sonunda başlanır.
Evvelce
faaliyette bulunduğu halde bu kanunun yürürlüğü tarihinde mali imkansızlıkları
yüzünden faaliyetini tatil etmiş bulunan sınai müesseselerin bu hükümden
istifadeleri, tecil muamelesinin ikmalinden itibaren en geç (6) ay içinde
tekrar faaliyete geçmelerine bağlıdır.
Kanunun,
teminat istenmesi, faiz aranması, haczedilmiş malların teminat yerine geçmesi,
teminatın değiştirilmesi ve değerini kaybeden teminatın tamamlanması ile ilgili
hükümleri mahfuzdur.
Maliye
Bakanlığı bu madde ile tanınan tecil yetkisini kısmen veya tamamen mahalli
teşkilatına devredebilir.
Tecil
şartlarına riayet edilmemesi, vergi tahsil dairelerince yapılacak yazılı tebliğ
üzerine (15) gün içinde değerini kaybeden teminatın veya mahcuz malların
tamamlanmaması veya yerine başkalarının gösterilmemesi hallerinde amme alacağı
muaccel olur.