MADDE 30- (1) Yabancı devlet mahkemeleri
tarafından hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve ceza infaz kurumunda bulunan hükümlü,
aşağıdaki koşulların birlikte bulunması hâlinde cezanın infazı amacıyla Türkiye’ye
nakledilebilir:
a) Hükümlünün Türk vatandaşı
olması veya Türkiye ile güçlü sosyal bağlarının bulunması.
b) Hükümlünün veya kanunî temsilcisinin rıza
göstermesi.
c) Mahkûmiyet kararının kesinleşmiş olması.
ç) Mahkûmiyet kararına konu fiilin Türk hukukuna
göre suç teşkil etmesi.
d) Merkezî makamlarca aksi kararlaştırılmadıkça,
talep tarihinde, hükümlünün ceza infaz kurumunda infazı gereken en az altı ay hapis
cezasının bulunması.
(2) Hükümlü, kanunî temsilcisi veya yakını
tarafından Türkiye’ye nakil talebinde bulunulması hâlinde, yabancı devlet makamlarından;
a) Mahkûmiyet kararının onaylı sureti,
b) Hükme esas alınan kanun maddelerinin metni,
c) Hükümlünün veya kanunî temsilcisinin nakle
rıza gösterdiğine dair belge,
ç) İnfazı gereken cezayı gösteren belge,
d) Gerekli görüldüğü takdirde, hükümlünün sağlık
durumunu gösteren tıbbî raporlar ile hastalığı varsa tedavisine ilişkin tavsiyeleri
içeren belgeler,
e) Gerekli görüldüğü takdirde bu fıkrada belirtilen
belgelerin tercümeleri,
talep edilir.
(3) Nakil koşullarının bulunmadığının, naklin,
hükümlünün sosyal rehabilitasyonuna katkı sağlamayacağının, ceza adaletinin amaçlarına
hizmet etmeyeceğinin veya Türkiye’nin millî güvenliği ile temel çıkarlarına uygun
düşmeyeceğinin anlaşılması hâlinde, nakil talebi Merkezî Makam tarafından reddedilebilir.
(4) Hükümlülerin nakline Adalet Bakanı karar
verir.
Türkiye’de infaz