MADDE 233- (1) Yemin, mahkeme huzurunda eda olunur.
(2)
Hâkim, yeminin icrasından önce yemin edecek kimseye, hangi konuda yemin edeceğini
açıklar, yeminin anlam ve önemini anlatır ve yalan yere yemin etmesi hâlinde cezalandırılacağı
hususunda dikkatini çeker.
(3)
Yemin edecek kimse, yemin konusunun yeterli açıklıkta olmadığını ileri sürerse;
hâkim, karşı tarafın görüşünü aldıktan sonra derhâl bu konuda kararını verir.
(4) Sonra "Size sorulan sorular hakkında, gerçeğe uygun
cevap vereceğinize ve hiçbir şey saklamayacağınıza namusunuz, şerefiniz ve kutsal
saydığınız bütün inanç ve değerler üzerine yemin eder misiniz?" diye sorar.
O kimse de "Bana sorulan sorular
hakkında gerçeğe uygun cevap vereceğime ve hiçbir şey saklamayacağıma namusum,
şerefim ve kutsal saydığım bütün inanç ve değerlerim üzerine yemin ediyorum."
demekle yemin eda edilmiş sayılır.
(5) Yemin eda edilirken, hâkim de dâhil olmak üzere hazır
bulunan herkes ayağa kalkar.
Sağır ve dilsizlerin yemini