MADDE 263- (1) Tanık Türkçe bilmezse tercümanla dinlenir.
(2) Tanık, sağır ve dilsiz
olup okuma ve yazmayı biliyorsa, sorular kendisine yazılı olarak bildirilir ve cevapları
yazdırılır; okuma ve yazma bilmediği takdirde, hâkim, kendisini işaret dilinden
anlayan bilirkişi yardımıyla dinler.
Yalan
yere veya menfaat temin ederek tanıklık edilmesi ve sonuçları