MADDE 291- (1) Taraflar ve üçüncü kişiler keşif kararının
gereğine uymak ve engelleyici tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadırlar.
(2) Keşif
yapılmasına taraflardan birinin karşı koyması hâlinde, o kimse ispat yükü kendisine
düşen taraf ise bu delilden vazgeçmiş; diğer taraf ise iddia edilen vakıayı kabul
etmiş sayılır. Şu kadar ki, hâkim duruma ve karşı koyma sebebine göre bu hükmü uygulamayabilir.
(3) Keşif, üçüncü kişi için
uygun olan zamanda yapılır. Keşif zamanı ve yeri üçüncü kişiye bildirilir. Gecikmesinde
zarar umulan hâllerde bildirim yapılmaksızın keşif icra edilir. Keşfe karşı koyma
hâlinde hâkim, üçüncü kişiyi karşı koymanın sebep olduğu giderlere ve beşyüz Türk
Lirasından beşbin Türk Lirasına kadar disiplin para cezasına mahkûm eder; gerektiğinde
zor kullanılmasına karar verebilir. Ancak, üçüncü kişi tanıklıktan çekinme sebeplerine
dayanarak keşfe katlanma yükümlülüğünden kaçınabilir.
Soybağı
tespiti için inceleme