MADDE 5 – (1) Taraflar,
arabulucu veya arabuluculuğa katılanlar da dâhil üçüncü bir kişi, uyuşmazlıkla
ilgili olarak hukuk davası açıldığında yahut tahkim yoluna başvurulduğunda,
aşağıdaki beyan veya belgeleri delil olarak ileri süremez ve bunlar hakkında
tanıklık yapamaz:
a) Taraflarca yapılan arabuluculuk daveti veya bir
tarafın arabuluculuk faaliyetine katılma isteği.
b) Uyuşmazlığın arabuluculuk yolu ile sona erdirilmesi
için taraflarca ileri sürülen görüşler ve teklifler.
c) Arabuluculuk faaliyeti esnasında, taraflarca ileri
sürülen öneriler veya herhangi bir vakıa veya iddianın kabulü.
ç) Sadece arabuluculuk faaliyeti dolayısıyla
hazırlanan belgeler.
(2) Birinci fıkra hükmü, beyan veya belgenin şekline
bakılmaksızın uygulanır.
(3) Birinci fıkrada belirtilen bilgilerin açıklanması
mahkeme, hakem veya herhangi bir idari makam tarafından istenemez. Bu beyan
veya belgeler, birinci fıkrada öngörülenin aksine, delil olarak sunulmuş olsa
dahi hükme esas alınamaz. Ancak, söz konusu bilgiler bir kanun hükmü tarafından
emredildiği veya arabuluculuk süreci sonunda varılan anlaşmanın uygulanması ve
icrası için gerekli olduğu ölçüde açıklanabilir.
(4) Yukarıdaki fıkralar, arabuluculuğun konusuyla
ilgili olup olmadığına bakılmaksızın, hukuk davası ve tahkimde uygulanır.
(5) Birinci fıkrada belirtilen sınırlamalar saklı
kalmak koşuluyla, hukuk davası ve tahkimde ileri sürülebilen deliller, sadece
arabuluculukta sunulmaları sebebiyle kabul edilemeyecek deliller haline gelmez.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Arabulucuların Hak ve Yükümlülükleri
Unvanın kullanılması