MADDE 1155- (1) Sürastarya süresi için taşıyana
“sürastarya parası” ödenir.
(2) Sürastarya parasının miktarı sözleşme ile kararlaştırılmışsa,
taşıyan, sözleşmede belirlenen miktarı aşan bir istemde bulunamaz.
(3) Sözleşmede miktarı kararlaştırılmamışsa, sürastarya
parası olarak yükleme süresini aşan bekleme nedeniyle, taşıyanın yaptığı zorunlu
ve yararlı giderler istenebilir.
(4) Yükleme limanında doğan sürastarya parasının borçlusu
taşıtan olup, sürastarya parası ödenmeden veya yeterli teminat verilmeden,
taşıyan, gemiyi yola çıkarmak zorunda değildir. Bu sebeple fazladan beklediği süre
için taşıyan, uğradığı zararın tamamını taşıtandan isteyebilir.
(5) Yükleme limanında doğan sürastarya parası, sürastarya
süresinin hesabında esas alınan zaman biriminin sonunda muaccel olur. Kullanılmayan
zaman birimi için sürastarya parası istenemez.
(6) Navluna ilişkin hükümler, yükleme limanında doğan sürastarya
parasına kıyas yoluyla bile uygulanamaz.
5. Yükleme ve sürastarya sürelerinin hesabı