MADDE 122- (1) Sözleşme ilişkisinin
sona ermesinden sonra;
a) Müvekkil, acentenin bulduğu yeni müşteriler sayesinde,
sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da önemli menfaatler elde ediyorsa,
b) Acente, sözleşme ilişkisinin sona
ermesinin sonucu olarak, onun tarafından işletmeye kazandırılmış müşterilerle yapılmış
veya kısa bir süre içinde yapılacak olan işler dolayısıyla sözleşme ilişkisi devam
etmiş olsaydı elde edeceği ücret isteme hakkını kaybediyorsa ve
c) Somut olayın özellik ve şartları değerlendirildiğinde,
ödenmesi hakkaniyete uygun düşüyorsa,
acente müvekkilden uygun bir tazminat isteyebilir.
(2) Tazminat, acentenin son beş yıllık faaliyeti
sonucu aldığı yıllık komisyon veya diğer ödemelerin ortalamasını aşamaz. Sözleşme
ilişkisi daha kısa bir süre devam etmişse, faaliyetin devamı sırasındaki ortalama
esas alınır.
(3) Müvekkilin, feshi haklı gösterecek bir eylemi
olmadan, acente sözleşmeyi feshetmişse veya acentenin kusuru sebebiyle sözleşme
müvekkil tarafından haklı sebeplerle feshedilmişse, acente denkleştirme isteminde
bulunamaz.
(4) Denkleştirme isteminden önceden vazgeçilemez.
Denkleştirme istem hakkının sözleşme ilişkisinin sona ermesinden itibaren bir yıl
içinde ileri sürülmesi gerekir.
(5) Bu hüküm, hakkaniyete aykırı düşmedikçe, tek
satıcılık ile benzeri diğer tekel hakkı veren sürekli sözleşme ilişkilerinin sona
ermesi hâlinde de uygulanır.
III - Rekabet yasağı anlaşması