MADDE 1305- (1) Kurtarma ücreti taraflarca
belirlenmemişse veya kararlaştırılan ücretin 1301 inci maddeye göre mahkeme tarafından
mevcut şartlara uyarlanması istenmişse, ücret, kurtarma faaliyetini özendirecek
bir anlayışla, sıralama dikkate alınmaksızın aşağıdaki kıstaslar gözetilerek belirlenir:
a) Aracın ve diğer eşyanın kurtarıldıktan sonraki değeri.
b) Çevre zararının önlenmesi veya sınırlandırılması için
kurtaranın gösterdiği çaba ve beceri.
c) Kurtaran tarafından elde edilen başarının derecesi.
d) Kurtarılan aracın ve içindeki insanların ve eşyanın
karşılaştıkları tehlike ile kurtarmaya katılmış olanların kendileri ve araçları
için göze aldıkları tehlikenin niteliği ve büyüklüğü.
e) Aracın, diğer eşyanın ve insan hayatının kurtarılması
için kurtaranın gösterdiği çaba ve beceri.
f) Kurtaranın harcadığı zaman, yaptığı giderler ve uğradığı
zarar.
g) Kurtaranın yüklendiği sorumluluk rizikosu ve kurtaran
ile teçhizatının uğradığı diğer rizikolar.
h) Verilen hizmetlerin ne kadar çabuk sağlandığı.
i) Kurtarma faaliyetine ayrılmış araçların ve diğer teçhizatın
kullanıma hazır bulundurulmuş ve fiilen kullanılmış olması.
j) Kurtaranın teçhizatının, kurtarmaya hazır olması, etkinliği
ile değeri.
(2) Resmî kurumların giderleri ve harçları ile kurtarılan
şeyler için ödenmesi gereken gümrük resimleri ve diğer resimlerle bu şeylerin saklanması,
korunması, değerlerinin biçilmesi ve satılması amaçlarıyla yapılan giderler, kurtarma
ücretine girmez.
(3) Kurtarma ücreti para olarak saptanır. Aksi kararlaştırılmadıkça
ücret, kurtarılan şeylerin değerlerinin bir yüzdesi olarak belirlenemez.
c) Borçlular