MADDE 8- (1) Adlî yardımlaşma talepleri
hakkında aşağıdaki hükümler uygulanır:
a) Talepler, Türk hukukuna uygun olarak yerine
getirilir. Özel bir usulün talep edilmesi hâlinde, Türk hukukuna aykırı olmadığı
takdirde, talep bu usule uygun olarak yerine getirilebilir.
b) Türk adlî mercileri, talepleri kısmen veya
tamamen reddedebilir ya da gerek görülen hâllerde ek bilgi veya belge isteyebilir.
c) Gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde, adlî
yardımlaşma talebi gönderilmeden önce delillerin korunması amacıyla geçici tedbirler
alınabilir. Geçici tedbirin alındığı tarihten itibaren kırk gün içinde adlî yardımlaşma
talebinin Merkezî Makama ulaşmaması hâlinde tedbir, yetkili makam veya merciler
tarafından derhâl kaldırılır.
ç) Arama veya elkoyma talebinde bulunulması
hâlinde, talebin konusu olan suçun iadeye elverişli bir suç olması gerekir. Talep
üzerine elkonulan malvarlığı değerleri ile taşınmaz, hak ve alacaklarla ilgili olarak
Türk adlî mercileri yılda en az bir defa talep eden devletten tedbirin devamının
istenip istenmediğine ilişkin bilgi ister.
d) Tebligata ilişkin adlî yardımlaşma talebinde
kısıtlayıcı veya zorlayıcı tedbir uygulanacağına ilişkin ihtar bulunması hâlinde
talep reddedilir.
e) Adlî yardımlaşma talebine konu işlemin yerine
getirilmesi sırasında yabancı adlî merciler, Türk adlî mercileri önünde hazır bulunma
talebinde bulunabilir. Talep, uygun görülmesi hâlinde yerine getirilir.
f) Kişi hakkında Türk mahkemelerince verilen
mahkûmiyet veya beraat hükmü bulunması ya da suçun affa veya zamanaşımına uğramış
olması hâlinde, aynı fiile ilişkin adlî yardımlaşma talepleri yerine getirilmeyebilir.
Görüntülü ve sesli iletişim
tekniğiyle adlî yardımlaşma