MADDE 259- (1) Tanıklar davaya bakan mahkemede dinlenir.
(2) Mahkeme, gerçeğin ortaya
çıkması için gerekliyse, tanığın olayın gerçekleştiği veya şeyin bulunduğu yerde
dinlenilmesine karar verebilir.
(3) Mahkeme, hasta veya engelli
olmasından dolayı gelemeyen tanığı bulunduğu yerde dinler.[27]
(4) Mahkemenin yargı çevresi
dışında bulunan tanığın, bulunduğu yer mahkemesi tarafından dinlenmesine karar verilebilir.
İstinabe yolu ile dinlenilmesine karar verilen tanığın, nerede, hangi gün ve saatte
dinleneceği hususu, talepleri hâlinde taraflara tebliğ edilir. Bu durumda, tanığın,
hangi hususlardan dolayı dinleneceğini hâkim belirler.
Tanığın
bilgilendirilmesi