MADDE 272- (1) Hâkimler hakkındaki yasaklılık ve
ret sebepleriyle ilgili kurallar, bilirkişiler bakımından da uygulanır. Ancak, bilirkişinin,
aynı dava veya işte daha önceden tanık olarak dinlenmiş bulunması, bir ret sebebi
teşkil etmez.
(2) Hâkimler hakkındaki yasaklılık
sebeplerinden biri, bilirkişinin şahsında gerçekleşmişse, mahkeme, hüküm verilinceye
kadar, her zaman bilirkişiyi resen görevden alabileceği gibi, bilirkişi de mahkemeden,
görevden alınma talebinde bulunabilir.
(3) Ret sebeplerinden birinin
bilirkişinin şahsında gerçekleşmesi hâlinde taraflar, bilirkişinin reddini talep
edebileceği gibi, bilirkişi de kendisini reddedebilir. Ret talebi veya bilirkişinin
kendisini reddetmesinin, ret sebebinin öğrenilmesinden itibaren en geç bir hafta
içinde yapılmış olması şarttır. Ret sebeplerinin ispatı için, yemin teklif edilemez.
(4) Görevden alınma, ret ve
bilirkişinin kendisini reddetmesine yönelik talep, bilirkişiyi görevlendiren mahkemece
dosya üzerinden incelenir ve karara bağlanır. Kabule ilişkin kararlar kesindir.
Redde ilişkin kararlara karşı ise ancak esas hakkındaki kararla birlikte kanun yoluna
başvurulabilir.
Bilirkişinin
görev alanının belirlenmesi