MADDE 373- (1) Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya
kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi
kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren
ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın
bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir.
(2) Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında
verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren
bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.
(3) Bölge adliye mahkemesi, 344 üncü madde uyarınca peşin
alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet
edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir.
(4) Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya
uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.
(5) İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında
direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle
incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı
Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.[62]
(6) (Ek: 17/4/2013-6460/1 md.) Davanın esastan reddi veya
kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak
şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi,
her hâlde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca yapılır.
(7) Hukuk Genel Kurulunun
verdiği karara uymak zorunludur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yargılamanın İadesi
Konu