MADDE 40- (1) Hâkimin reddi talebi, reddi istenen
hâkim katılmaksızın mensup olduğu mahkemece incelenir.
(2) Reddedilen hâkimin katılmamasından
dolayı mahkeme toplanamıyor ya da mahkeme tek hâkimden oluşuyor ise ret talebi,
o yerde asliye hukuk hâkimliği görevini yapan diğer mahkeme veya hâkim tarafından
incelenir. O yerde, asliye hukuk hâkimliği görevi tek hâkim tarafından yerine getiriliyorsa,
o hâkim hakkındaki ret talebi, asliye ceza hâkimi varsa onun tarafından, yoksa en
yakın asliye hukuk mahkemesince incelenir.
(3) Sulh hukuk hâkimi reddedildiği
takdirde, ret talebi, o yerdeki diğer sulh hukuk hâkimi tarafından incelenir. O
yerde, sulh hukuk hâkimliği görevi tek hâkim tarafından yerine getiriliyorsa, o
hâkim hakkındaki ret talebi, bulunma sıralarına göre; o yerdeki sulh ceza hâkimi,
asliye hukuk hâkimi, asliye ceza hâkimi, bunların da bulunmaması hâlinde, en yakın
yerdeki sulh hukuk hâkimi tarafından incelenir.
(4) Bölge adliye mahkemesi
hukuk dairelerinin başkan ve üyelerinin reddi talebi, reddedilen başkan ve üye katılmaksızın
görevli olduğu dairece karara bağlanır. Hukuk dairelerinin toplanmasını engelleyecek
şekildeki toplu ret talepleri dinlenmez.
Ret
talebinin geri çevrilmesi