MADDE 41- (1) Hâkimin reddi talebi, aşağıdaki hâllerde
kabul edilmeyerek geri çevrilir:
a) Ret talebi süresinde yapılmamışsa.
b) Ret sebebi ve bu sebebe
ilişkin inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse.
c) Ret talebinin davayı uzatmak
amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.
(2) Bu
hâllerde ret talebi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla;
tek hâkimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.
(3) İlk derece mahkemesinin bu kararlarına karşı istinaf yoluna,
bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin başkan ve üyeleri hakkındaki kararlarına
karşı da temyiz yoluna ancak hükümle birlikte başvurulabilir.
Ret
talebinin incelenmesi[6]