MADDE 411- İşçi, sözleşme gereğince yalnız bir işveren için sadece
parça başına veya götürü iş yapmayı üstlenmişse işveren, ona yeterli iş
vermekle yükümlüdür.
İşveren, kendi kusuru olmaksızın sözleşmede öngörülen parça başına veya
götürü iş sağlayamayacak durumda bulunduğu veya işletme koşulları geçici olarak
gerektirdiği takdirde işçiye, ücreti zaman esasına göre öder. Bu durumda,
zamana göre ödenecek ücret, anlaşmada veya hizmet ya da toplu iş sözleşmesinde
belirlenmemişse işveren, işçiye parça başına veya götürü olarak daha önce
aldığı ortalama ücrete eşdeğer bir ücret ödemekle yükümlüdür.
Parça başına veya götürü ya da zamana göre iş sağlayamayan işveren, en
azından işgörme edimini kabulde temerrüt hükümleri uyarınca zamana göre
işgörmede ödeyeceği ücreti ödemekle yükümlüdür.
b. Birim ücreti