MADDE 119- (1) Acente,
müvekkilindeki bütün alacakları ödeninceye kadar, acentelik sözleşmesi dolayısıyla
alıp da gerek kendi elinde gerek özel bir sebebe dayanarak zilyet olmakta devam
eden bir üçüncü kişinin elinde bulunan taşınırlar ve kıymetli evrak ile herhangi
bir eşyayı temsil eden senet aracılığıyla kullanabildiği mallar üzerinde hapis hakkına
sahiptir.
(2) Müvekkile ait mallar acente tarafından sözleşme
veya kanun gereği satıldığı takdirde, acente bu malların bedelini ödemekten kaçınabilir.
(3) Müvekkil aciz hâlinde bulunduğu takdirde, acentenin
henüz muaccel olmamış alacakları hakkında da birinci ve ikinci fıkra hükümleri uygulanır.
(4) Türk Medenî Kanununun 950 nci maddesinin ikinci
fıkrasıyla, 951 ilâ 953 üncü maddeleri hükümleri saklıdır.
E) Müvekkilin borçları