MADDE 914- (1) Taşıyıcı, yolcuları
rahat bir yolculukla ve sağlıklı olarak gidecekleri yere ulaştırmakla, özellikle
hava, ses, yer ve çevre kirliliğine meydan vermemek için gerekli düzeni kurmakla,
gerekli diğer tüm önlemleri almak ve mevzuatta öngörülen kurallara uymakla yükümlüdür.
(2) Taşıyıcı, yolcuların kazaya uğramalarından doğacak
zararı tazmin eder. Yolcunun kaza sonucunda ölmesi hâlinde, onun yardımından yoksun
kalanlar uğradıkları zararın tazminini taşıyıcıdan isteyebilirler. Ancak, taşıyıcı,
kazanın kendisinin veya yardımcılarının en yüksek özeni göstermelerine rağmen, kaçınamayacakları
ve sonuçlarını önleyemeyecekleri bir sebepten ileri geldiğini ispat ederse tazminattan
kurtulur.
(3) Taşıyıcı, bilette belirtilen yerin başka bir
kişiye verilmesi, bilette gösterilen araç yerine onunla aynı düzeyde olmayan başka
bir aracın sefere konulması, aracın belli saatten önce hareketi nedeniyle yolcunun
yetişememesi, taşıma aracında durumun gerektirdiği ilk yardım malzemelerinin ve
ilaçlarının bulundurulmaması veya bunlardan derhâl yararlanma imkânının sağlanmamış
olması sebebiyle de, ikinci fıkraya göre sorumludur; herhangi bir zarar ispat edilmese
bile taşıyıcı bilet parasının üç katını tazminat olarak öder.
(4) Üçüncü fıkrada gösterilen
hareketleri yapan araç şoförleri, araçları emri altında bulunduran kişiler ile araçları
taşıma işinde kullanılanlar, şikâyet üzerine, kolluk görevlileri tarafından yüz
Türk Lirasından binbeşyüz Türk Lirasına kadar idari para cezasıyla cezalandırılır.
G) Yolcunun ölümü