Çiğli Şirket Kurtarma ve Yeniden Yapılandırma Avukatları

Bu rehber, Çiğli (İzmir) bölgesinde mali sıkıntı içindeki şirketlerin ayakta kalması için başvurulabilecek kurtarma ve yeniden yapılandırma yollarını; konkordato, mali yeniden yapılandırma, borç yapılandırması, sermaye kaybı ve borca batıklık hâlleri, şirket birleşme-bölünme süreçleri ile yönetici sorumluluğu açısından ele alır. Amaç, ödeme güçlüğü yaşayan bir şirketi kurtarmaya çalışırken ya da bir alacaklı olarak yapılandırma sürecinde hak arayışında bulunurken sürecin baştan doğru yönetilmesine ve dosyanıza uygun avukatı bilinçli seçmenize yardımcı olmaktır.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırma; ödeme güçlüğü içine düşen ya da düşme riski taşıyan bir ticari işletmenin faaliyetini sürdürebilmesi için borç, sermaye ve organizasyon yapısında yapılan hukuki ve mali düzenlemelerin tümünü ifade eder. Amaç, şirketin tasfiyesi ya da iflası yerine, alacaklıların menfaatini de gözeterek işletmenin ayakta tutulmasıdır. Bu alan; icra ve iflas hukuku, ticaret hukuku, borçlar hukuku ve zaman zaman idare hukukunun kesiştiği çok disiplinli bir çalışmayı gerektirir.

Temel hukuki kaynaklar arasında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun konkordato hükümleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)'nun sermaye kaybı, borca batıklık, birleşme ve bölünme düzenlemeleri ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)'nun borç ilişkilerine dair hükümleri yer alır. Bu düzenlemeler, bir şirketin mali darboğazdan çıkması için farklı seçenekler sunar ve doğru aracın seçimi sürecin başarısını doğrudan etkiler.

Bir şirketin kurtarılması, çoğu zaman tek bir işlemden değil, birbirini tamamlayan adımlardan oluşur: borçların yeniden vadelendirilmesi, faiz ve anapara yapılandırması, atıl varlıkların satışı, sermaye artırımı, borcun sermayeye dönüştürülmesi ya da bir başka şirketle birleşme gibi. Aşağıda uygulamada en sık başvurulan yapılandırma başlıkları özetlenmiştir:

Konkordato, ödeme güçlüğü içindeki borçlunun, alacaklılarının kanunda öngörülen çoğunluğuyla anlaşarak borçlarını yeniden yapılandırdığı ve bu anlaşmanın mahkemece tasdik edildiği bir kurumdur. İflasın ertelenmesi kurumu mevzuattan kaldırıldıktan sonra, borca batık ya da ödeme güçlüğü çeken sermaye şirketleri için başlıca koruma yolu konkordato hâline gelmiştir. Konkordatoda amaç; şirketin faaliyetini durdurmadan, alacaklıların da menfaatini gözeten bir plan çerçevesinde ayakta kalmasıdır.

Konkordato birden çok türde gündeme gelebilir. Ödeme güçlüğü içindeki şirketin borçlarını belli bir vadeye yayması "vade konkordatosu" olarak; alacaklıların belli oranda alacaklarından vazgeçmesi ise "tenzilat (yüzde) konkordatosu" olarak nitelenebilir. Uygulamada çoğu zaman bu ikisi birlikte, karma bir yapı içinde kullanılır. Ayrıca iflas içi konkordato ve malvarlığının terki suretiyle konkordato gibi özel türler de bulunur. Hangi türün uygun olduğu, şirketin nakit akışına ve alacaklı yapısına göre belirlenir.

Konkordatonun en güçlü yönü, mühlet kararıyla birlikte devreye giren ve alacaklı takiplerini durduran koruma kalkanıdır. Bu sayede şirket, varlıkları dağılmadan ve baskı altında kalmadan yapılandırma projesini hayata geçirebilir. Ancak konkordato ciddi bir hazırlık, gerçekçi bir proje ve alacaklılarla etkin bir müzakere gerektirir; özensiz hazırlanan bir başvuru mühletin kaldırılması ve iflas riskiyle sonuçlanabilir. Bu nedenle sürecin baştan uzman bir hukuki ekiple planlanması önem taşır.

Konkordato sürecinin belkemiği, mahkemenin verdiği mühlet kararlarıdır. Başvuru usulüne uygun bulunduğunda mahkeme öncelikle geçici mühlet verir. Geçici mühlet kural olarak üç ay sürer ve gerektiğinde en fazla iki ay daha uzatılabilir. Bu dönemde bir geçici konkordato komiseri atanır, borçlunun malvarlığı koruma altına alınır ve alacaklı takiplerine karşı ilk koruma sağlanır. Geçici mühlet, projenin olgunlaşması ve mali durumun somut biçimde ortaya konması için tanınan bir hazırlık evresidir.

Geçici mühlet içindeki inceleme sonucunda konkordatonun başarıya ulaşmasının mümkün olduğu kanaatine varılırsa mahkeme kesin mühlet kararı verir. Kesin mühlet bir yıl sürer ve güçlük arz eden dosyalarda komiserin gerekçeli raporu üzerine altı ay daha uzatılabilir. Kesin mühlet döneminde alacaklılar kurulu oluşturulabilir, alacaklar bildirilir ve incelenir, proje son hâline getirilerek alacaklıların oyuna sunulur. Bu evre, yapılandırmanın somutlaştığı ve tarafların müzakere ettiği asıl dönemdir.

Mühlet süresince borçlu aleyhine kural olarak takip yapılamaz, başlamış takipler durur ve ihtiyati haciz ile ihtiyati tedbirler uygulanamaz. Borçlu, komiserin gözetiminde faaliyetlerini sürdürür; ancak mahkemenin izni olmadan bazı önemli işlemleri (taşınmaz devri, rehin verme, kefil olma gibi) yapamaz. Bu dengeli yapı, hem şirketin işletilmesini sürdürmesini hem de alacaklıların menfaatlerinin korunmasını amaçlar. Mühletin kapsamı ve sınırları teknik olduğundan, atılan her adımın hukuki sonuçlarının önceden değerlendirilmesi gerekir.

Bir şirketi kurtarmak için tek bir yol yoktur; borç yapısına ve amaca göre farklı araçlar tek başına ya da birlikte kullanılabilir:

Bunların yanında ticaret hukuku, yapısal düzenleme imkânları da sunar. Şirket, sermaye artırımı yaparak veya alacakların sermayeye dönüştürülmesi yoluyla mali yapısını güçlendirebilir; birleşme ve bölünme ile faaliyetini yeniden örgütleyebilir; atıl varlıkların satışı ile nakit yaratabilir. Ayrıca alacaklılarla ikili müzakereler yoluyla borçların ertelenmesi, faiz indirimi ya da bir kısmından vazgeçilmesi de mümkündür.

Hangi aracın seçileceği; şirketin borç yapısına, alacaklıların niteliğine (finans kuruluşu, ticari alacaklı, kamu alacağı), varlıklarına ve faaliyetini sürdürme kapasitesine bağlıdır. Çoğu zaman en etkili çözüm, bu araçların bir kombinasyonudur: örneğin konkordato mühleti altında hem borç yapılandırması yapılıp hem de varlık satışıyla nakit yaratılabilir. Doğru bileşimin belirlenmesi, mali analiz ile hukuki değerlendirmenin birlikte yürütülmesini gerektirir.

Türk Ticaret Kanunu, sermaye şirketlerinin mali durumundaki bozulmaya bağlı olarak yönetim organına kademeli yükümlülükler yükler. Son yıllık bilançoya göre sermaye ile kanuni yedek akçelerin toplamının belirli oranda karşılıksız kaldığı anlaşılırsa, yönetim organı genel kurulu derhal toplantıya çağırmak, durumu bildirmek ve mali durumu düzeltici önlemleri (sermaye tamamlama, sermaye artırımı, azaltımı gibi) genel kurula sunmakla yükümlüdür. Bu yükümlülüklerin ihmali, yöneticiler bakımından sorumluluk doğurabilir.

Durumun daha ağır hâli borca batıklıktır. Şirketin aktifleri, alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmiyorsa borca batıklık söz konusu olur. Bu şüphe doğduğunda yönetim organı, hem işletmenin devamlılığı esasına hem de varlıkların olası satış değerlerine göre bir ara bilanço düzenler. Ara bilanço borca batıklığı doğruluyorsa, kural olarak durumun şirket merkezinin bulunduğu yer ticaret mahkemesine bildirilmesi gerekir; bu bildirim, iflasın açılmasına yol açabilecek nitelikte bir adımdır.

Ancak borca batıklık, mutlaka iflasla sonuçlanmak zorunda değildir. Alacaklıların, alacaklarının sırasını diğer tüm alacaklıların sonrasına bırakmayı yazılı olarak kabul etmesi ve bu tutarın açığı karşılaması hâlinde mahkemeye bildirim yükümlülüğü doğmayabilir. Bunun yanında şirket, borca batıklık bildirimiyle eş zamanlı ya da öncesinde konkordato talebinde bulunarak iflastan kaçınmayı deneyebilir. Bu değerlendirme muhasebe ve hukukun birlikte ele alınmasını gerektiren teknik bir konudur ve zamanlama kritik önemdedir.

Şirket kurtarma ihtiyacı, uygulamada çok farklı senaryolarda ortaya çıkar. Aşağıdaki örnekler, hangi durumlarda yeniden yapılandırma araçlarının gündeme gelebileceğini göstermek amacıyla genel biçimde verilmiştir; her somut olay kendi koşullarında değerlendirilmelidir:

• Nakit akışı bozulan üretici: Büyük bir müşterisinin ödemelerini aksatması nedeniyle kısa vadeli borçlarını çeviremeyen imalatçı şirket, konkordato mühletiyle takipleri durdurup borçlarını vadelendirebilir.
• Kur ve faiz yükü altındaki işletme: Döviz kuru ve finansman maliyetleri nedeniyle banka borçları ağırlaşan şirket, finans kuruluşlarıyla mali yeniden yapılandırma çerçevesinde vade ve faiz düzenlemesine gidebilir.
• Sermayesi eriyen ortaklık: Bilançosunda sermaye kaybı ortaya çıkan şirket, sermaye tamamlama, artırım veya alacakların sermayeye dönüştürülmesiyle mali yapısını güçlendirebilir.
• Atıl varlığı olan grup şirketi: Kullanılmayan gayrimenkul ve makine parkını satarak nakit yaratan şirket, elde ettiği kaynakla borçlarının bir bölümünü kapatabilir.

Bu örneklerin ortak yönü, sorunun erken fark edilip planlı biçimde ele alınmasının kurtarma şansını artırmasıdır. Mali sıkıntı derinleştikçe seçeneklerin daralması ve iflas riskinin büyümesi kaçınılmazdır. Bu nedenle nakit akışında kalıcı bir bozulma belirdiğinde, seçeneklerin bir avukatla erken değerlendirilmesi büyük önem taşır.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırmada işlemler farklı mercilere dağılır; uyuşmazlığın türüne göre doğru mercie başvurmak sürecin sağlığı için kritiktir:

Doğru mercie başvurulmaması dosyayı geciktiren yaygın hatalardan biridir. Örneğin konkordato başvurusunun yetkisiz bir mahkemeye yapılması veya borca batıklık bildiriminin şirket merkezinden farklı bir yer mahkemesine sunulması, görevsizlik ya da yetkisizlik kararıyla süre kaybına yol açabilir. Bu nedenle başvuru öncesinde şirket merkezi ve yetki kurallarının dikkatle belirlenmesi önem taşır.

Şirket kurtarma sürecinde başarı, büyük ölçüde mali durumun somut ve inandırıcı belgelerle ortaya konmasına bağlıdır. Konkordato başvurusunda mahkemeye sunulması gereken belgeler arasında konkordato ön projesi, güncel bilanço ve gelir tablosu, nakit akış tablosu, alacaklı ve alacak listesi ile şirketin mali durumunu makul güvenceyle gösteren bir bağımsız denetim raporu yer alır. Bu belgelerin tutarlı ve gerçekçi olması, mahkemenin ve komiserin sürece güvenini belirler.

Yapılandırma projesinin inandırıcılığı, yalnızca mevcut durumu değil, gelecekteki nakit akışı öngörülerini de kapsamalıdır. Şirketin borçlarını hangi vade ve oranlarla ödeyeceğini, bu ödemeleri hangi kaynaktan karşılayacağını ve faaliyetini nasıl sürdüreceğini gösteren gerçekçi bir plan, projenin tasdik edilebilirliği bakımından belirleyicidir. Aşırı iyimser ya da dayanaktan yoksun projeksiyonlar, projenin reddi ve iflas riskini artırır.

Alacaklı tarafındaysa ispat, alacağın varlığı ve miktarına ilişkindir. Alacaklılar, alacaklarını komisere bildirirken sözleşme, fatura, senet ve cari hesap kayıtları gibi belgelerle desteklemelidir. Rehinli, imtiyazlı veya kamu alacağı gibi özel nitelikteki alacakların doğru sınıflandırılması, projedeki oy ve tahsilat sonuçlarını etkiler. Bu nedenle hem borçlu hem de alacaklı bakımından belgelerin baştan eksiksiz ve doğru düzenlenmesi, sürecin sağlığı açısından kritik önemdedir.

Konkordato süreci, birbirini izleyen belirli aşamalardan oluşur. Aşağıda tipik akış özetlenmiştir; her dosyanın niteliğine göre bazı adımlar ve süreler farklılık gösterebilir:

Bu aşamaların her biri kendi içinde süre ve usul kuralları barındırır. Mühlet içinde borçlunun belirli işlemleri mahkeme izniyle yapması, alacakların süresinde bildirilmesi ve projenin komiser gözetiminde olgunlaştırılması gerekir. Sürecin baştan sona planlı yürütülmesi, hem tasdik ihtimalini artırır hem de olası hak kayıplarını önler.

Bir yapılandırma projesi, tüm alacaklıları aynı şekilde ele almaz; alacakların niteliğine göre farklı muamele söz konusu olur. Bu ayrımın doğru yapılması, hem projenin adilliği hem de tasdik edilebilirliği bakımından belirleyicidir. Aşağıda uygulamada karşılaşılan başlıca alacak sınıfları ve yapılandırma kalemleri özetlenmiştir:

Yapılandırma projesinde en sık başvurulan kalemler; borçların vadeye yayılması, faizlerin indirilmesi veya durdurulması, anaparadan belli oranda indirim (tenzilat), borcun sermayeye dönüştürülmesi ve ödeme takviminin nakit akışına göre kademelendirilmesidir. Bu kalemlerin alacaklı sınıflarına göre dengeli kurgulanması, hem yeterli oyun toplanmasını hem de mahkeme tasdikini kolaylaştırır. Sınıflandırma ve muamelenin hatalı yapılması ise itiraz ve ret riskini artırır; bu nedenle projenin uzman desteğiyle hazırlanması önemlidir.

Şirket kurtarma sürecinin maliyeti ve başarı ihtimali sabit değildir; birçok etkenin birlikte etkisiyle şekillenir. Bu etkenlerin baştan doğru değerlendirilmesi, gerçekçi bir bütçe ve strateji oluşturmak için gereklidir. Aşağıda sonucu ve maliyeti etkileyen başlıca unsurlar özetlenmiştir:

İlk olarak borç yapısı ve büyüklüğü belirleyicidir. Alacaklı sayısının fazla, alacak yapısının karmaşık (rehinli, kamu, ticari alacakların bir arada olması) olduğu dosyalarda müzakere ve süreç yönetimi daha uzun sürer. İkinci olarak şirketin faaliyet kapasitesi önemlidir; geliri süren ve nakit yaratmaya devam eden bir işletmenin yapılandırma şansı, faaliyeti fiilen durmuş bir şirkete göre yüksektir.

Üçüncü etken zamanlamadır. Sorun erken ele alındığında seçenekler geniş, mali tablo düzeltilebilir ve alacaklılarla müzakere alanı fazladır; sıkıntı derinleştikçe hem seçenekler daralır hem de süreç maliyeti artar. Dördüncüsü, belgelerin ve projenin kalitesidir; gerçekçi ve iyi hazırlanmış bir proje hem komiserin hem de alacaklıların güvenini kazanır. Ayrıca komiser ücreti, bilirkişi ve denetim giderleri, harç ve masraflar ile avukatlık ücreti de toplam maliyeti oluşturur. Bu etkenlerin birlikte değerlendirilmesi, sürece girmeden önce gerçekçi bir tablo görmenizi sağlar.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırmada süreler iki katmanda karşımıza çıkar: yapılandırma sürecinin kendi usul süreleri ile alacakların esasına ilişkin zamanaşımı süreleri. Aşağıdaki tablo, konkordato sürecindeki başlıca mühlet ve süre başlıklarını genel biçimde özetler; her dosyada mahkeme kararına göre uzatma ve farklılıklar olabilir:

Usul süreleri, konkordato sürecinin akışını doğrudan belirler. Mühlet içinde alacakların bildirilmesi, komiserin raporlarını sunması ve projenin oylanması belirli takvimlere bağlıdır; bu takvimlerin kaçırılması hem alacaklılar hem de borçlu bakımından hak kaybına yol açabilir. Ayrıca borca batıklık durumunun süresinde mahkemeye bildirilmesi, yönetici sorumluluğunu doğrudan ilgilendiren kritik bir süre konusudur.

Zamanaşımı süreleri ise alacağın hukuki niteliğine göre değişir ve mühlet döneminde işleyişleri özel kurallara tabi olabilir. Mühlet içinde bazı sürelerin durması söz konusu olabildiğinden, alacaklıların haklarını korumak için sürecin dikkatle izlenmesi gerekir. Sürelerin doğru hesaplanması, hem alacaklının hakkını kaybetmemesi hem de borçlunun süre def'ilerini zamanında ileri sürebilmesi bakımından belirleyicidir.

Mali sıkıntının aşılmasında yalnızca borç yapılandırması değil, şirketin hukuki yapısının yeniden düzenlenmesi de bir çözüm olabilir. Türk Ticaret Kanunu; birleşme, bölünme ve tür değiştirme gibi yapısal işlemleri düzenler ve bunlar bir kurtarma stratejisinin parçası olarak kullanılabilir. Örneğin mali açıdan güçlü bir şirketle birleşme, zor durumdaki şirketin faaliyetini sürdürmesine ve borçlarını karşılamasına imkân tanıyabilir.

Bölünme ise şirketin sağlıklı ve sürdürülebilir faaliyetlerini, sorunlu kısımdan ayırarak korumaya yarayabilir. Kısmi bölünmeyle belirli bir faaliyet dalı ayrı bir şirkete aktarılabilir; bu, hem değerin korunmasını hem de yatırımcı veya ortak bulunmasını kolaylaştırabilir. Ancak birleşme ve bölünme işlemlerinde alacaklıların korunmasına ilişkin özel hükümler bulunur; işlemden zarar görebilecek alacaklıların teminat isteme hakkı gibi güvenceler dikkate alınmalıdır.

Bu yapısal çözümler; genel kurul kararları, birleşme veya bölünme sözleşmeleri, uzman raporları ve ticaret siciline tescil gibi çok sayıda teknik aşama içerir. Ayrıca yapılan işlemin mali sıkıntı döneminde alacaklıların menfaatini zedelememesi, ileride tasarrufun iptali gibi tartışmalara yol açmaması bakımından önemlidir. Bu nedenle yapısal çözümlerin, mali ve hukuki analizle birlikte, alacaklı haklarını da gözeterek kurgulanması gerekir.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırma sürecinde gereken belgeler, seçilen araca (konkordato, mali yeniden yapılandırma, yapısal işlem) göre değişir. Aşağıda uygulamada sıkça istenen belgeler kategoriler hâlinde özetlenmiştir; somut dosyanızda ek belgeler gerekebilir:

Belgelerin eksiksiz, güncel ve tutarlı olması, sürecin sağlıklı ilerlemesi için belirleyicidir. Özellikle mali tabloların gerçeği yansıtması ve projenin bu tablolarla uyumlu olması, mahkemenin ve alacaklıların güvenini doğrudan etkiler. Belgelerinizi bir araya getirdikten sonra dosyanızı bir avukatla değerlendirmeniz, doğru araç ve mercinin seçilmesine yardımcı olur.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırma; hukuk, muhasebe ve müzakere becerisini bir araya getiren, süreye duyarlı ve çok aşamalı bir alandır. Bu nedenle dosyanızı yürütecek avukatın bu alandaki deneyimi ve mali süreçleri okuma becerisi önem taşır. Aşağıdaki başlıklar, bir avukatla ilk görüşmede netleştirmenizde yarar olan konuları özetler:

İlk görüşmede dosyanızın gerçekçi bir değerlendirmesini istemeniz, olası sonuç senaryolarını ve maliyetleri anlamanız açısından yararlıdır. Kesin sonuç ya da "kurtarma garantisi" gibi vaatler yerine, sürecin nasıl yönetileceğine dair somut bir yol haritası sunan yaklaşım daha güvenilirdir. Aşağıdaki soruları görüşmede sormayı düşünebilirsiniz:

• Şirketimin durumuna hangi yapılandırma aracı (konkordato, mali yeniden yapılandırma, yapısal işlem) uygun ve neden?
• Borca batıklık ya da sermaye kaybı riski varsa hangi süreleri gözetmeliyim?
• Sürecin tahmini aşamaları, süreleri ve maliyet kalemleri nelerdir?
• Yönetici ve ortak olarak kişisel sorumluluk riskim nedir, nasıl yönetilir?
• Yapılandırma başarısız olursa hangi seçenekler devreye girer?

Bu platformda listelenen avukatları; uzmanlık alanı, deneyimi ve iletişim tercihleri açısından karşılaştırarak dosyanıza uygun olanı seçebilirsiniz. Nihai kararı, şirketinizin mali ve hukuki durumunu bir avukatla birebir değerlendirdikten sonra vermeniz en sağlıklı yaklaşımdır.

Şirket kurtarma ve yeniden yapılandırma uygulamasında başvurulan temel mevzuat aşağıda özetlenmiştir. Bu düzenlemeler zaman içinde değişebildiğinden, güncel metin ve içtihatların dikkate alınması önemlidir:

• İcra ve İflas Kanunu (2004)
  Konkordato türleri, geçici ve kesin mühlet, komiser, alacaklılar kurulu, tasdik ve iflasa ilişkin temel hükümler.
• Türk Ticaret Kanunu (6102)
  Sermaye kaybı ve borca batıklık, birleşme, bölünme, tür değiştirme ve yönetici sorumluluğuna ilişkin hükümler.
• Türk Borçlar Kanunu (6098)
  Borç ilişkileri, ifa, temerrüt, borcun sona ermesi ve zamanaşımına ilişkin genel hükümler.
• Hukuk Muhakemeleri Kanunu (6100)
  Konkordato ve ilgili davalarda uygulanan yargılama usulü ve genel muhakeme kuralları.
• İlgili Yönetmelik ve Tebliğler
  Konkordato komiserliği, alacaklılar kurulu, bağımsız denetim ve mali yeniden yapılandırmaya ilişkin ikincil düzenlemeler.

Mevzuatın yanı sıra Yargıtay'ın yerleşik içtihatları da uygulamayı önemli ölçüde şekillendirir. Özellikle konkordatonun tasdik koşulları, mühletin kapsamı, borca batıklık bildirimi ve yönetici sorumluluğu gibi konularda içtihatların dikkate alınması, dosyanın doğru yürütülmesi için gereklidir. Güncel mevzuat ve içtihat değerlendirmesi için bir avukattan destek almanız önerilir.

Aşağıdaki başlıklar, şirket kurtarma ve yeniden yapılandırma alanında yargı uygulamasında öne çıkan bazı ilkeleri genel biçimde özetler. Bunlar bilgilendirme amaçlıdır; her dosyanın kendi koşulları farklı sonuç doğurabilir:

Bu ilkeler, içtihatların yıllar içinde ortaya koyduğu genel eğilimleri yansıtır ve mevzuat değişiklikleriyle güncellenebilir. Dosyanıza uygulanabilecek güncel içtihatların değerlendirilmesi, uzmanlık ve dikkat gerektiren bir iştir. Bu nedenle somut olayınız için bir avukattan güncel içtihat analizi almanız yerinde olur.