MADDE 34- (1) Bu Kanun uyarınca yapılan
adlî iş birliği taleplerinin yerine getirilmesine ilişkin giderler, merkezî makamların
aksine bir mutabakatı bulunmaması hâlinde, yerine getiren devlet tarafından karşılanır.
(2) Soruşturma veya kovuşturmanın sonuçlandırılması
amacıyla iade talebinde bulunulması hâlinde, talebin yerine getirilmesi için yapılan
masraflar, yargılama giderlerinden sayılır. Mahkûmiyet kararlarının infazı amacıyla
iade talebinde bulunulması hâlinde, talebin yerine getirilmesi için yapılan masrafların,
ödendiği tarihten tahsil edildiği tarihe kadar geçen süreye 21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 51 inci maddesinde
belirtilen gecikme zammı oranında hesaplanacak faiz ile birlikte bir ay içinde ödenmesi
gerektiği, iade talep eden Cumhuriyet başsavcılığı tarafından hükümlüye bildirilir.
Bu süre içinde ödeme yapılmaması hâlinde, bu alacaklar Amme Alacaklarının Tahsil
Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmek üzere Cumhuriyet başsavcılığınca
ilgili vergi dairesine bildirilir.
(3) Hükümlünün bulunduğu devletten Türkiye’ye
nakli için gerekli masraflar, hükümlü tarafından karşılanır. Söz konusu masraflar,
hükümlü veya onun adına herhangi bir kişi tarafından Adalet Bakanlığınca bu maksatla
açılan bir hesaba yatırılır. Hükümlünün nakil masraflarını karşılayacak durumda
olmadığının tespit edilmesi hâlinde, mahkûm olunan suçun niteliği, naklin kamusal
yararı, kişinin bulunduğu devletteki cezaevi koşulları, infazı gereken bakiye cezanın
süresi gibi hususlar göz önüne alınarak, nakil masrafları, Adalet Bakanlığı bütçesine
konulan ödenekten karşılanabilir. Nakil masraflarından görevlilere ilişkin olanların
hesabı, 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümlerine göre yapılır.
Yönetmelik