MADDE 177- Sözleşme yapılırken bir kimsenin vermiş olduğu bir
miktar para, cayma parası olarak değil sözleşmenin yapıldığına kanıt olarak
verilmiş sayılır.
Aksine sözleşme veya yerel âdet olmadıkça, bağlanma parası esas alacaktan
düşülür.
B. Cayma parası