MADDE 128- (1) Her ortak, usulüne göre düzenlenmiş
ve imza edilmiş şirket sözleşmesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete
karşı borçludur.
(2) Şirket sözleşmesinde veya esas sözleşmede bilirkişi
tarafından belirlenen değerleriyle yer alan taşınmazlar tapuya şerh verildiği, fikrî
mülkiyet hakları ile diğer değerler, varsa özel sicillerine, bu hüküm uyarınca kaydedildikleri
ve taşınırlar güvenilir bir kişiye tevdi edildikleri takdirde ayni sermaye kabul
olunur. Özel sicile yapılan kayıt iyiniyeti kaldırır.
(3) Sermaye olarak taşınmaz mülkiyeti veya taşınmaz
üzerinde var olan veya kurulacak olan ayni bir hakkın konulması borcunu içeren şirket
sözleşmesi hükümleri, resmî şekil aranmaksızın geçerlidir.
(4) Paradan başka ekonomik bir değer veya bir taşınırın
sermaye olarak konulmasının borçlanılması hâlinde şirket, tüzel kişilik kazandığı
andan itibaren bunlar üzerinde malik sıfatıyla doğrudan tasarruf edebilir.
(5) Taşınmaz mülkiyetinin veya diğer ayni bir hakkın
sermaye olarak konulması hâlinde, şirketin bunlar üzerinde tasarruf edebilmesi için
tapu siciline tescil gereklidir.
(6) Mülkiyet ve diğer ayni hakların tapu siciline
tescili istemi ile diğer sicillere yapılacak tescillerle ilgili bildirimler, ticaret
sicili müdürü tarafından, ilgili sicile resen ve hemen yapılır. Şirketin tek taraflı
istemde bulunabilme hakkı saklıdır.
(7) Şirket, her ortağın sermaye koyma borcunu yerine
getirmesini isteyebileceği ve dava edebileceği gibi, yerine getirmede gecikme sebebiyle
uğradığı zararın tazminini de isteyebilir. Tazminat istemi için ihtar şarttır. Şahıs
şirketlerinde bu davayı ortaklar da açabilir.
(8) Ortaklarca, sermaye olarak konulması taahhüt
edilen hakların korunması için, kurucular tarafından ortaklar aleyhine ihtiyati
tedbir istenebilir. Tedbir üzerine açılacak davalar için, Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanununda öngörülen süre ancak şirketin tescil ve ilanı tarihinden itibaren işlemeye
başlar.
2. Temerrüt faizi